IA

(z ang. Information Architecture) - w agencji reklamowej: opracowanie informacji w sposób ergonomiczny i efektywny, aby stały się zrozumiałe dla docelowego odbiorcy.

Inflacja

(ang. inflation) trwały wzrost ogólnego poziomu cen w gospodarce. Mierzy się ją za pomocą wyrażonej w procentach stopie inflacji. Wzrost stopy, szczególnie w krótkim czasie to bardzo niekorzystne zjawisko dla gospodarki, ponieważ równa się wzrostowi cen i utracie pieniądza na wartości. 

 

Inkubator przedsiębiorczości

instytucja mająca na celu wspieranie przedsiębiorczości. Najczęściej są skierowane do młodzieży i studentów oraz początkujących przedsiębiorców. Wspierają swoich beneficjentów na różne sposoby, uzależnione od profilu inkubatora, np. udzielając im osobowości prawnej, co skutkuje rakiem obowiązku rejestracji firmy w urzędach; umożliwiając udział w szkoleniach bądź oferując pomoc w prowadzeniu księgowości. Ogół działalności powyższych instytucji nosi nazwę inkubacji. 

 

Innowacyjność

zdolność przedsiębiorstw do tworzenia i wdrażania innowacji, czyli produktów i usług będących rzeczywiście nową jakością na rynku albo technologii modernizujących te już istniejące. 

 

Instrument bazowy

instrument stanowiący podstawę do ustalenia ceny instrumentu pochodnego.

 

Instrument finansowy

forma zobowiązania finansowego jednego podmiotu wobec drugiego, np. w formie papieru wartościowego, zapisu księgowego, kontraktu, swapu albo instrumentów rynku pieniężnego. 

 

Instrument pochodny

zob. derywat.

Instrument rynku pieniężnego

papier wartościowy lub niebędący papierem wartościowym instrument finansowy, wyemitowany albo wystawiony na podstawie odpowiednich przepisów prawa, który może być przedmiotem obrotu na rynku pieniężnym.

 

Instytucja pośrednicząca

podmiot, za którego działalność odpowiedzialność ponosi instytucja zarządzająca. 

 

Instytucja wdrażająca

(ang. implementing authority) podmiot odpowiedzialny za realizację programu projektodawcy w jego wczesnej fazie, zazwyczaj w zakresie naboru i ocen wniosków o dofinansowanie. 

 

Instytucja zarządzająca

(ang. managing authority) organ administracyjny odpowiedzialny za realizację projektu lub nadzorowanie, czy przyznawane fundusze unijne zostały właściwie wykorzystane. 

 

Instytucje otoczenia biznesu

(IOB) instytucje zajmujące się promocją i inkubacją przedsiębiorczości, takie jak ośrodki przedsiębiorczości, ośrodki innowacji i instytucje finansowe.

 

Intensywność dystrybucji

cecha dystrybucji informująca o liczbie pośredników handlowych, za pomocą których produkt lub usługa dociera do docelowego odbiorcy. 

 

Inwestor

podmiot wykładający środki finansowe na realizację określonej inwestycji.

 

Inwestor bierny

(ang. passive investor) inwestor, który liczy przede wszystkim na trwałą lokatę nabytych walorów. 

 

Inwestor czynny

(ang. active investor) inwestor często kupujący i sprzedający nabyte walory zgodnie z trendami kształtującymi się na rynku. 

Inwestor strategiczny

inwestor nabywający większość udziałów w prywatyzowanym przedsiębiorstwie w celu przejęcia odpowiedzialności za zarządzanie tym przedsiębiorstwem.

 

Inwestycja defensywna

inwestycja umotywowana przede wszystkim chęcią ochrony przed konkurencją lub dominacją dostawców, np. przez rozwój sieci handlowych, dywersyfikację źródeł zaopatrzenia.

Inwestycja długoterminowa

(ang. long-term investment) inwestycja obejmująca aktywa, które są płatne i wymagalne lub przeznaczone do zbycia w okresie przekraczającym 12 miesięcy od dnia bilansowego.

 

Inwestycja etyczna

(ang. ethical investment) inwestycja uwzględniająca nie tylko potrzeby inwestora, ale również wpływ, który będzie miała na społeczeństwo, np. ochrona środowiska lub tworzenie miejsc pracy dla mieszkańców niedoinwestowanych regionów. Znana też jako SRI (ang. SociallyResponsibleInvesting) albo Inwestowaniem Odpowiedzialnym Społecznie (IOS).

 

Inwestycja greenfield

(ang. greenfield investment) rodzaj bezpośredniej inwestycji zagranicznej, której celem jest utworzenie w kraju docelowym przedsiębiorstw, obiektów czy też instalowanie nowych urządzeń. 

 

Inwestycja innowacyjna

(ang. innovative investment) inwestycja mająca na celu modyfikację dotychczas wytwarzanych asortymentów.

 

Inwestycja krótkoterminowa

(ang. short-term investment) inwestycja obejmująca aktywa płatne i wymagalne lub przeznaczone do zbycia w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego lub od daty ich założenia, wystawienia lub nabycia.

 

Inwestycja materialna

(ang. tangible investment) inaczej rzeczowa; inwestycja angażująca środki finansowe w tworzenie, odtworzenie i powiększenie zdolności produkcyjnych.

 

Inwestycja modernizacyjna

(ang. modernization investment) inwestycja, której środki są inwestowane w modernizację przedsiębiorstwa. 

 

Inwestycja nieprodukcyjna

(ang. nono-productive investment) inwestycje nie zwiększające bezpośrednio dochodu narodowego (np. budownictwo mieszkaniowe i komunalnego oraz urządzeń socjalnych i kulturalnych).

 

Inwestycja odtworzeniowa

(ang. replacement investment) inwestycja spowodowana zużyciem majątku, której zadaniem jest zapewnienie spółce zdolności produkcyjnych na dotychczasowym poziomie

Inwestycja ofensywna

(ang. offensive investment) inwestycja mająca na celu umocnienie pozycji rynkowej przedsiębiorstwa np. poprzez tworzenie filii, związków kooperacyjnych, przejmowanie konkurentów na drodze fuzji.

Inwestycja portfelowa

(ang. port folio investment) zakup udziałów spółki bez przejmowania nad nią kontroli.

Inwestycja produkcyjna

(ang. production investment) inwestycja, której bezpośrednim skutkiem jest zwiększenie dochodu narodowego (inwestycje przemysłowe, budowlane oraz rolne i leśne, a także inwestycje w dziedzinie komunikacji i handlu).

 

Inwestycja rozwojowa

(ang. development investment) inwestycja mająca na celu zwiększenie szeroko rozumianego potencjału produkcyjnego (wzrost wydajności parku maszynowego, rozwój sieci handlowych, różnicowanie kanałów dystrybucji) lub produkcja nowych wyrobów, zarówno takich, które będą zaspokajać znane potrzeby, jak i tworzących nowe potrzeby.

 

Inwestycja zagraniczna bezpośrednia

(ang. foreign direct investment) inwestycja, w wyniku której zagraniczny inwestor staje się właścicielem lub współwłaścicielem spółki działającej w danym kraju i w aktywny sposób wpływa na zarządzanie tą spółką.

 

Inwestycja zagraniczna pośrednia

(ang. foreign indirect investment) zob. inwestycja portfelowa.

Inwestycje

(ang. investments) aktywa jednostki gospodarczej, które przynoszą jej przychody

Inwestycje pobudzone

(ang. induced investments) inaczej indukowane; nakłady dokonywane przez uczestników życia gospodarczego na tworzenie nowych czynników wytwórczych w celu ożywienia gospodarki. 

 

IPO

(ang. initial public offering) pierwsza oferta publiczna, która ma miejsce wtedy, gdy spółka po raz pierwszy sprzedaje akcje więcej niż 100 nabywcom.

 

IRR

(ang. internal rate of return) jedna z metod oceny projektu inwestycyjnego – stopa procentowa, dla której bieżąca wartość wydatków pieniężnych jest równa bieżącej wartości wpływów pieniężnych.